بهار٩٨

پرم از احساس هاي عاشقانه ي سرگردان
مثل شكوفه هاي بهار كه باد به هر طرف مي برد و روي شاخه نمي ماند...!

درختي كه شكوفه هاشو دوست داشت باشه نميذاره بريزه و آويزه دست نسيم هاي بازيگوش بشه!
شكوفه هايي كه ميريزن و فرصت غنچه شدن و گل دادن ندارن بي پناه ترين دنيان
درست مثل احساس هاي برباده رفته ي من
درست مثل عشق سرگردان حبس شده در سينه ام...
من بهار زده ام و پاييز خورده ام... فرقي نمي كند چه فصلي از سال باشد وقتي شكوفه ها و برگهايت تنها نصيب باد مي شود...

ليلا. م