به گمانم پشت پرده بعضي از  اشك ها رازي بزرگ، ناگفتني هاي سنگين ،حسي  عجيب،تاريخي نانوشته و جغرافيايي خاطره هست... به گمانم پشت پرده اشكهاي يهويي عشقي است كه هنوز فرياد نشده ! شعري است كه قافيه اش در راه است  تا رديف كند حال عاشقي رابه گمانم پشت پرده تمام اشكها و لبخندها رازي بزرگ به اندازه يك عشق پن...

خليج فارس هميشه فارس خواهد ماند اي ايران عزيزم...وطنم نام بلند تو را با غرور و افتخار بر زبان مي آورم .....نه بلندتر از هر نوايي فريادت ميزنم تا صدايم به گوش آن پيرمرد تاجر دیوانهxa0 كه جز پول و فحاشي مغزش توان تجزيه و تحليل هيچ چيزي را xa0ندارد برسد او xa0كه اگرxa0 از xa0پيشينه تو كمي مي دانست توان...

xa0پاییز برگشتهxa0 پاییز برگشته با برگ های زردxa0 اتاقمو گشته باده بد ولگرد از کوچه تنهایی سرزده به خونم ابری بشم ای کاش دلتنگ بارونم پیاده رو فرشه هوا مه آلوده هر شب یکی اینجا از گریه نابوده هرشب یکی اینجا پاییزو میفهمه پاییز زیبا نیست پاییز بی رحمه پیاده رو فرشه هوا مه آلوده هر شب یکی اینجا از گری...

همه چيز عوض شده خيابانها... كوچه ها... آدمها ...عشق ها و دوست داشتنها همه و همه xa0رنگ و طعم علاقه ها هم خيلي عوض شده اما جمعه ها xa0هنوز هم همان طعم گس قبلي را ميده .غروب جمعه هاي پاييزي انگار قصد عوض شدن نداره كه نداره با همان دلگيري و خفگي دست xa0نخورده مونده... هنوز هم قلب ادم را تا حد ممكن فشار...

واي از اين دنيا كه همه چيزش عوض مي شود الا خاطراتش كه دست نخورده و بكر مي ماند كه بسوزاندت،كه خفه ات كند....كه روزي هزار بار تو را به صليب بكشد....هي سرت آوارت xa0شود و هي ويرانتر شوي...بازxa0هم ..... وهنوز هم...دلتنگی های لیلا مدنی

تهران بدون تو از بم خراب تر است... xa0تو با خودت خورشيد اين شهر شلوغ...هواي پاك، آسمان ابري و خنك ،كوچه هاي xa0عاشقانه، كافه هاي دنج، ساعتهاي قرار ،عشق هاي بي نهايت.. نوازنده هاي خياباني،دختران فال فروش،بستني هاي قيفي، و همه و همه را برده اي... ساعت مچي xa0صفحه گردي كه عاشقش بودم مدتهاست خوابيده منم...

[unable to retrieve full-text content]نداشته هايم را فقط پاييز مي تواند خط به خط و واژه به واژه برايم تكرار كند... نداشته هايي كه تمام شان با نبودن و نداشتن هاي  تو شروع مي شود... فقط پاييز و ديگر هيچ!         ليلا مدني 

اي غم انگيزترين قصه ي دوران ايراناي نشسته به غمت دوست و دشمن ايراناز همان روز كه شكل تو كشيدند به خاكبه گمانم اسم تو بوده "ويران" ايرانغم تو محشر سنگين شده رو دوش زمينبگو كي ميرسه اين غصه به پايان ايران؟ براي قلبهاي خاك و خون گرفته مردم سرزمينم ايران ليلا مدني

بدون تو همه چايي ها را تلخ مي نوشم و به اين فكر مي كنم كه نه تنها ذائقه ام بلكه قلبم و احساسم هم تلخ مي شود ... درست مثل چاي عصرانه تلخي كه از دهن افتاده تمام زندگي. بدون تو چاي تلخي است كه به اجبار بايد سركشيد! ليلا مدنيxa0

تموم آدما رو بعد تو بخشیدم xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0همه رو بخشیدم اما تو رو نهدلیل دردامو بعد تو فهمیدم xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0همه رو فهمیدم اما تو رو نه چه زخمی جا مونده رو دل وامونده xa0 xa0 xa0xa0داره دیوونه میکنه منو یه عالم خاطره میگم نمیدونس، میگم نمیتونس xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0خدا ک...

چك نويس - خواب من پر... خواب من پر... شب که از راه میر سد عقربهها کندتر میشوند و کم کم دلتنگی سر و کله اش پیدا میشود و مثل مهمان ناخوانده میاید و درست وسط خانه و کاشانه دلت مینشیند نه تعارف دارد نه میرود... گیج و مبهوتت میکند آنقدر مینشیند که خسته ات میکند خسته ات می کند که می کشدت که زجرت می دهد تا...

تا وقتی دلت قرص به کسی نباشه نباید دوسش داشته باشیو نذاری دوست دارم های اون دلتو از پا در بیاره باید روراست باشی اول با خودت بعد با دلت با اونی که هی دوست دارم هاش داره تو را به سمت یه عشق محترمانه می بره... بله عشقی که تو به خاطر احترام نمی تونی حقیقت دلتو براش فاش کنی...بذار دلت بجنگه و پیروز بشه ...

هر بار رفتنی شدی، راهتو بستم تا نریهر بار برگشتی به من، حس کردم از قبل دورتری هر بار برگشتی به من، یه زخم تازهتر زدیهر بار برگشتی ولی برای رفتن اومدیاین قدر تکرارم نکن، نذار برات عادت بشماگه نمیمونی نیا، نذار آلودهت بشم اگه نمیمونی نیا، عاشقتر از اینم نکندرگیر موندن نیستی، درگیر موندنم نکن باید منو ...

وقتی دلخوشی های کوچک یه آدمی رو ازش می گیری قبل از هرچیز دلخوشیهای بزرگ خودت رو از دست میدیxa0 و این پاسخ زندگی بهماست... که نگیریم امیدهای کوچک و پیش پا افتاده کسی رو... یاد بگیریم که وقتی قرار است کسی چیزی را ازxa0 دست بدهد و ما فقط تماشا کنیم ما هم خیلی چیزها را از دست خواهیم داد چون در یک زنجیره...

هر شب پنجره اتاقم را به روي تنهايي باز مي كنم و عميق ترين نفسهايم در ارديبهشت ترين بهار بسختي مي كشموقتي اتاقت بشه سلول تنهاييت حالا بهار و پاييزش هيچ فرقي نمي كنه xa0حالا هرچي xa0نگاه مي كني توي تاريكي نه رنگها فرق دارن نه شبها نه روزها و نه آدمها.... ليلا

شب از نيمه گذشته و من هنوز در بهت xa0اين همه راز شب به بن بست رسيده ام... تمام xa0راههاي منتهي به تو بن بست است...اين را xa0بهتر از هميشه و بيشتر از قبل فهميده اماما نميدانم چرا دلم لجبازي مي كند!؟xa0 فهميده ام كه هرچقدر بيشتر تلاش كنم كمتر موفق مي شومxa0 بذارمت كنار؛ راستش دلم ميخواست تمام دنيا را ...

شب تهران پر از قدم هاي نزده است...براي كسي كه از پشت پنجره اسارت نفس هايش را مي شمارد و از باران خبري نيست...شبهاي تهران را بايد در سوسوي چراغ هاي چشمك زن گم كرد... شهر شبي است كه خاطره كافه هايش آدم را يك جا مي بلعد...! بوي قهوه هايش...بوي كاپوچينو،بوي حرفهايش و صداي موزيك هايي كه وقتي دوباره مي شن...

تقویم هر روز ورق میخوره....هی میگذره و رد میشه چن وقته اینم به لیست موضوع هایی اضافه شده که دیگه نمی فهممش...بدون توقف...بدون یک خاطره طغیانگر،،،آخه تقویم بدون خاطره به چه درد میخوره؟؟؟همون بهتر که بگذره...همون بهتر که بره....بره تموم بشه...قصه این روزهای تکراری شبیه xa0کد شهرستانهای ته تقویمه که هم...

دلخورم از تمام دستهای گره کرده در باران...از عکسهای دو نفره ی لعنتی... از خیابانهای لج باز پر از چراغ قرمز... از کوچه هایی که هنوز هم بوی یاس می دهند... دلخورم از عشق... از تو... از خودم...از ضمیر من و تویی که ما شدن را بلد نشد....یاد نگرفت ...هرچه هم درس دادنش باز هم یاد نگرفت که عشق را نمی شود گوش...

تيرماه سال ٨٠ خيلي اتفاقي شروع شد دختر خجالتي جوان كه كمتر كسي صداشو شنيده بودوارد دنياي جسورانه خبر شد...انقدر سريع خودش را در اين كار غرطه ور كرد كه شد يك خبرنگارxa0 خبرنگاري كه انرژيش تمومي نداشت و خيلي زود همه زندگيش شد خبر...خبر و ديگر هيچ ١٣ سال xa0نوشت و نوشت و نوشت.... و سه سالي است كه جوهر ...